06. Het Apartzetten van de Eruv en het Uitspreken van de Berakha

Het is gebruikelijk om matze te gebruiken voor de eruv, omdat die lang houdbaar is en als eruv kan blijven dienen zolang die eetbaar blijft (SA 368:5). Het is gangbare praktijk om elk jaar vóór Pesaĥ een nieuwe eruv apart te zetten en de berakha en de formule uit te spreken voor het apart zetten van de eruv voor het komende jaar (hieronder uitgewerkt). In veel gemeenschappen krijgt de rabbi de eer om dit ritueel namens de gemeenschap uit te voeren. Zelfs als de bewoners vergaten vóór Pesaĥ een nieuwe eruv apart te zetten, mag men, zolang de oude eruv nog bestaat, blijven dragen binnen het omsloten gebied.

De eruv moet in één doos of zak worden geplaatst. Het gebruik is om die in de synagoge of in de buurt daarvan te bewaren, aangezien de synagoge een gemeenschappelijke ruimte is.

Voordat men de eruv apart zet, moet men er zeker van zijn dat die aan alle bewoners van de stad toebehoort. Daarom tilt de persoon die belast is met het apart zetten van de eruv eerst de matzot één tefaĥ op met de bedoeling die namens alle bewoners van de stad te verwerven. Om de matzot met succes te kunnen verwerven, moeten die voordien aan een ander persoon hebben toebehoord.

Voordat men de eruv verwerft en apart zet, moet de volgende berakha worden uitgesproken: "Gezegend zijt Gij, de Eeuwige, onze God, Koning van het universum, Die ons heeft geheiligd met Zijn mitswot en ons heeft geboden aangaande de mitswa van eruv" ("asher kideshanu be-mitzvotav ve-tzivanu al mitzvat eruv"). Daarna moet hij zeggen:

Met deze eruv zal het ons (alle mensen die hier in het dorp, de stad of het binnenplein wonen) toegestaan zijn om dingen in en uit te brengen – van de huizen naar de binnenplaats en van de binnenplaats naar de huizen, van huis naar huis, van binnenplaats naar binnenplaats, van dak naar dak, van huizen en binnenplaatsen naar steegjes, en van steegjes naar huizen en binnenplaatsen in deze stad – voor ons, allen die hier wonen, en wie zich tijdens alle komende Shabbatot en feestdagen bij ons voegt. (SA 365:15; MB ad loc. 83)

Bron ↗