09. Balspelen en rennen

Kinderen mogen op Shabbat geen voetbal, American football, honkbal of basketbal spelen. Aangezien volwassenen veel ophef maken over deze spellen en deze ingewikkelde regels en procedures hebben, zijn ze verboden, omdat ze worden beschouwd als een verboden doordeweekse bezigheid. Bovendien gaan deze spellen soms gepaard met aanvullende verboden handelingen, zoals het klaarmaken van het veld voor een wedstrijd, het rijden naar het veld, het inschrijven voor de wedstrijd en het kopen en verkopen van kaartjes of teamartikelen. Het is ook verboden op Shabbat naar een voetbal- of basketbalwedstrijd te kijken, omdat dit een doordeweekse bezigheid is. Het is zelfs verboden thuis of in een tuin te spelen met de ballen die bij deze sporten horen, omdat ze muktzeh zijn en omdat het een doordeweekse bezigheid is. Om dezelfde redenen geldt al het bovenstaande ook voor tennis.[5]

Kinderen mogen voor hun plezier spelen en rondrennen, maar mogen niet deelnemen aan gymlessen (zie hierboven 22:8).

Kinderen mogen spelen met ballen die voor jonge kinderen zijn ontworpen, op voorwaarde dat zij binnen of in een bestrate tuin spelen. Zij mogen echter niet op gras of in een tuin met aarde spelen, uit zorg dat zij de grond zullen egaliseren. Zij mogen voor hun plezier tafeltennis spelen, aangezien dat doorgaans binnen wordt gespeeld. Men hoeft niet bang te zijn dat kinderen, doordat zij op jonge leeftijd met ballen mogen spelen, eraan gewend raken en ermee zullen doorgaan als volwassenen, aangezien de toestemming beperkt is tot ballen die voor kinderen zijn ontworpen, waarmee volwassenen sowieso niet spelen.

Men mag een bal niet met de hand of een stok uit een boom halen, aangezien dit ertoe zou kunnen leiden dat men een tak afbreekt. Als de bal er vanzelf uit valt, mag men ermee spelen (19:7 hierboven; SSK 16:8).

[5]. Sommigen verbieden het spelen van voetbal en basketbal op Shabbat uit zorg dat mensen uiteindelijk de grond zullen egaliseren, vergelijkbaar met wat staat in SA 338:5 en MB 308:155. Anderen verbieden deze spellen uit zorg dat de spelers uiteindelijk de bal zullen repareren of oppompen (Ketzot Ha-shulĥan). Hoe dan ook, de rabbijnse consensus is dat men op Shabbat geen voetbal of basketbal mag spelen. Het lijkt erop dat de voornaamste reden is dat het een doordeweekse bezigheid is (wat ook de reden is achter het verbod om te fietsen). Dit verbod mag niet licht worden opgevat, aangezien het geworteld is in de Tora. Elke bezigheid die belastend en vermoeiend is, dient ertoe de vrede en rust van Shabbat te vernietigen, en is verboden volgens de Tora (Ramban over Vayikra 23:24). Het boek Yeshayahu gaat hier uitvoerig op in: “Als je je voet weerhoudt van het vertrappen van de Shabbat, van het najagen van je zaken op Mijn heilige dag; als je de Shabbat ‘verlustiging’ noemt, de heilige [dag] van de Eeuwige ‘geëerd’; en als je hem eert, en niet je eigen weg gaat, noch je zaken nastreeft, noch erover spreekt” (Yeshayahu 58:13). De Wijzen werkten dit verder uit: “‘Niet je eigen weg gaan’ – de manier waarop je op Shabbat loopt, mag niet zijn als de manier waarop je doordeweeks loopt…. ‘Noch erover spreekt’ – je spreken op Shabbat mag niet zijn als je spreken op doordeweekse dagen. Het spreken [over alledaagse zaken] is verboden, maar erover nadenken is toegestaan” (Shabbat 113a). Aangezien voetbalwedstrijden en basketbalwedstrijden een grote productie met zich meebrengen, ingewikkelde regels en voorschriften hebben en door veel mensen zeer serieus worden genomen (sommigen verdienen er zelfs hun brood mee deze sporten te spelen), zijn zij de doordeweekse bezigheid bij uitstek. De soepelheid voor kinderen om voor hun plezier te rennen, is beperkt tot vrij rondrennen, niet in het georganiseerde kader van een sport of training. Rav Kook presenteert deze benadering in Oraĥ Mishpat §152.

Bron ↗