07. Lopen, rennen en springen

De wereld waarin wij leven is vol tekortkomingen. Om haar te vervolmaken haasten wij ons de hele week, werkend en ons op allerlei manieren inspannend. Op Shabbat echter, die als de toekomende wereld is, worden wij geboden alle arbeid te staken en te handelen alsof alles reeds is vervolmaakt, zonder verdere noodzaak om ons te haasten. Wij zijn bestemd om eenvoudig te genieten van de heiligheid van Shabbat en met een blik vol geloof naar het volmaakte innerlijke wezen van de wereld te kijken zoals God haar heeft geschapen. Er is een mitswa om dit spirituele perspectief tot uitdrukking te brengen door op Shabbat in een ontspannen tempo te lopen. Zo leggen de Wijzen uit: "'Niet gaan in uw eigen weg' – de manier waarop u op Shabbat loopt, mag niet zijn zoals de manier waarop u door de week loopt" (Shabbat 113a).

Daarom is rennen op Shabbat verboden, evenals het maken van grote passen. Dit verbod geldt voor wie ergens omwille van zichzelf naartoe gaat; in dat geval moet hij in een ontspannen tempo lopen om Shabbat te eren. Als men echter naar een Tora-les of om te bidden gaat, is het een mitswa voor hem om te rennen (Berakhot 6b; SA 301:1), want rennen omwille van een mitswa doet geen afbreuk aan de eer die Shabbat toekomt. Integendeel, het brengt de geest van Shabbat tot uitdrukking, die ons toestaat uit te rusten van de zorgen van deze wereld. Deze vredigheid moedigt ons op haar beurt aan om God te dienen.

Men mag rennen en springen als men er veel baat bij heeft. Men mag bijvoorbeeld rennen om uit de regen te komen, en men mag over een plas springen om te voorkomen dat men zijn schoenen vuilmaakt. Men mag ook rennen om naar iets plezierigs te kijken (Shabbat 113b; SA 301:2-3). Kinderen en tieners die plezier beleven aan rennen mogen deelnemen aan spelletjes waarbij gerend wordt, aangezien dit soort rennen aangenaam is in plaats van belastend (SA 301:2). Ook mogen volwassenen voor hun plezier springen als onderdeel van het spelen met kleine kinderen.

Bron ↗